#dingen 4 en 5: rss-feeds

Eigenlijk kende ik rss-feeds al. Ik heb ze een tijdje gebruikt toen ik bij De Telegraaf zat, maar ben ze daarna weer een beetje vergeten. En nu werkt het net iets anders dan toen, maar het idee blijft hetzelfde. De manier waarop je, je kunt abonneren maakt mij uit. Het ziet er iets netter uit als er een keurig menu in beeld komt waarin je de reader kunt kiezen die je gebruikt. Ik kan me voorstellen dat veel mensen afhaken of denken dat er iets niet klopt wanneer er een scherm wordt geopend met allerlei rare tekens waarvan je de url moet kopieren.

Ik heb nu de mappen nieuws, met nu.nl etc. Blogs die ik volg en Cursus 23 dingen. Vind het zo wel even best.

De bibliotheek kan de rss-feed, zoals coach Inger al zegt, vooral gebruiken om mensen op de hoogte te brengen van activiteiten en andere nieuwswaardigheden. Wat dat betreft is het een extra kanaal en werkt het net als Facebook of Twitter, twee kanalen die ook als newsfeed kunnen dienen en waarbij de gebruiker zich kan abonneren door respectievelijk iets 'leuk te vinden' of iets of iemand 'te volgen', hoewel je met Facebook nog wel meer kunt doen. Bovendien zie ik wel een rol weggelegd voor rss-feeds voor intern gebruik. I.p.v. eens in de zoveel weken een interne nieuwsbrief rond te sturen, kunnen alle werknemers ook een interne rss-feed opnemen in hun reader en zodoende alle belangrijke informatie direct ontvangen. (Moet er natuurlijk wel een pagina op het intranet zijn, waar berichten geplaats kunnen worden) Zo kunnen instructies of belangrijke ontwikkelingen rap worden doorgegeven en het heeft als voordeel dat oud-werknemers ook makkelijk op de hoogte gehouden kunnen worden, met als nadeel dat je misschien niet wilt dat alle oud-werknemers nog interne informatie doorgestuurd krijgen.

Voornaamste succesfactor voor rss-feeds is, net zoals eigenlijk altijd, de gewenning van de gebruiker er aan. Je kunt je natuurlijk op tig miljoen miljard feeds plus nog een abonneren, als je niet regelmatig in je reader kijkt, heb je er niet zo veel aan. Net zoals je niks aan mailen hebt als je niet eens in de zoveel tijd kijkt of je nog nieuwe mail hebt of aan post als je de brievenbus dichttimmert, of aan een postduif als je achterlijk veel katten thuis hebt, of aan rooksignalen als je blind bent, of aan een telefoon als je het ding kapotgooit tegen de muur als het begint te rinkelen (dan heb je echt duidelijk niks begrepen van het concept 'telefoon') of aan een Rus, die een boodschap voor je heeft, maar geen andere taal kan spreken dan Russisch, terwijl dat nu uitgerekend de enige taal is waar je zelf geen kaas van hebt gegeten, of aan een telegram als je heftige paniekaanvallen krijgt van het woordje 'stop'. Misschien draaf ik nu een beetje door, maar het idee is duidelijk, lijkt me.

Wat betreft de ego-feed; je kunt ook gewoon de resultaten van een zoekopdracht naar je toe laten mailen, maar dit is misschien wat overzichtelijker. Wel vreemd dat ik allerlei nieuwsberichten kreeg bij m'n ego-feed met de mededeling dat ik Meerdijk ga verlaten. Voor zover ik weet, ben ik dat niet van plan. Erg vreemd.

Jef

P.S. In het kader van sociale media en het toenemende belang ervan in verkiezingscampagnes. Stem even op Stomme Jongens met het nummer Excuses voor het ongemak bij de verkiezing van de carnalvalshit van 2011. (tweede van onderen) Oh, en spoor iedereen in je omgeving aan hetzelfde te doen. Post het bijvoorbeeld op je Facebookpagina etc.

Hieronder de clip met die onmunnige noffelrosjes

#Ding 3: Bloggen

Goed, ik moet mezelf voorstellen. Daar heb ik uiteraard geen probleem mee, maar toch slaat de twijfel toe. Dit weblog is onder een pseudoniem aangemaakt, wat dus direct de vraag doet rijzen of ik hier mijn daadwerkelijke persoontje kenbaar moet maken, mijn schizofrene kant moet ontdekken en een fictief karakter diepgang moet geven of een verhaal rond mijn pseudoniem moet ophangen. Deze laatste optie klinkt als de gulden middenweg van de drie en daar kies ik dan ook voor.

Op blogger.com sta ik vanaf heden bekend als Jef, terwijl ik niet zo heet, dat krijg nu eenmaal met pseudoniemen. Waar komt dit pseudoniem vandaan? Wellicht uit het chanson van Jacque Brel? Leuk liedje, maar nee..... het pseudoniem is gebaseerd op Jef Alberts uit GTST, omdat ik dan gelijk een link aan zijn naam kan hangen en vooral omdat ik Jef ontzettend gaaf vind. En hij speelt ook nog eens in een van de meest beroemde reclames

Ook te zien  bij 100 jaar reclame klassiekers. Een erg aan te raden tentoonstelling.

Voor de rest wil ik iedereen veel succes, plezier e.d. wensen tijdens 23dingen.

Dag

Jef