# ding 22

Ik heb enkele van de artikelen gelezen, waaronder die van Michael Stephens en de wiki-pagina. Met name de kip-en-het-ei-discussie over bibliotheek 2.0 voegt vrij weinig toe. Een hoop gezever over definities. Alles wat 2.0 is, is opeens klantgericht. Dat soort theorieen over het 'vanuit de klant denken' hadden ze ook al in de jaren 60 en is dus totaal niet exclusief voor 2.0-ontwikkelingen. En elk visionair artikel over waar het heen moet in de toekomst begint met de woorden 'In deze moderne tijd waar de veranderingen elkaar ranzendsnel  opvolgen, moeten we....' of iets vergelijkbaars. Ook al tweeduizend jaar geleden in Egypte. Wat dus meer de vraag is, is waarom het na duizenden jaren van pretenderen en beweren nog steeds nodig is om gezegd te worden. En het antwoord daarop is instrinsiek aan het stellen van de vraag. Simpelweg omdat alles nu eenmaal door blijft veranderen. Je hoeft niets anders te doen dan ervoor zorgen dat je binnen die constante stroom van veranderingen meegaat. Alle 2.0-dingen zijn ook een fase in deze veranderingen, zoals Wendy Schultz zegt en moeten ook op die manier gewaardeerd worden. Ik krijg een beetje het gevoel dat er teveel messiastrekjes aan web 2.0 worden gegeven. Dat het alles maar beter gaat maken en dat lijkt me nogal stug. Dit is ook de irritatiefactor bij het artikel van Stephens, die de bibliotheek 'menselijk' wil maken met nieuwe ontwikkelingen, maar vervolgens een lijst aan eisen stelt voor bibliotecarissen, die niet menselijk meer is. Misschien zou hij er nog onder moet zetten: Librarian 2.0 brings world peace.

Nu even iets constructievers. Ja, ik denk dat al die 2.0-ontwikkelingen ook de bibliotheek beter kunnen maken. Makkelijker en beter kunnen zoeken en vinden (aquabrowser etc), beter je klanten bereiken (rss, facebook, twitter etc), meer binding (librarything, het kunnen toevoegen van informatie) En ik denk dat het deels noodzakelijk is, maar dat moet je per bibliotheek onderzoeken. Belangrijker dan dit, is dat ergens een keuze gemaakt moet worden. Wat wil je bereiken? Wie wil je bereiken en wie of wat heeft hier allemaal invloed op. Zet dit als belangrijkste actoren in je model en zoek er mogelijkheden bij om dit voor elkaar te krijgen. Als dit toevallig technieken zijn die onder 2.0-ontwikkelingen vallen, nou mooi, maar dikke boeien dat het 2.0 is. Bijvoorbeeld. Er is ongetwijfeld een groep mensen (waaronder ik me zelf ook deels plaats), die misschien wel een traditionele ouderwetse bibliotheek willen. Lekker archaisch tekeer gaan. Als deze groep substantieel genoeg is, waarom niet. Misschien moet de bibliotheek wel als suf en stoffig gezien worden, het kan net zo goed de kracht zijn, omdat het ook een zweem van onthaasting over zich heeft. Juist een plaats waar je niet kapot wordt gegooid met al die zogenaamde moderne ontwikkelingen. Wat dat betreft is het punt in Stephens' artikel dat de 'Librarian 2.0 controls technolust' nog wel het beste.

Wat ik dus vooral wil zeggen is dat we ons niet kapot moeten kijken op die web 2.0-ontwikkelingen. Want geforceerd hierop focussen is misschien wel niet 'vanuit de klant denken', maar meer je eigen interesse als uitgangspunt nemen.