# ding 14: MSN is dood

Volgens mij is MSN al behoorlijk dood. Heel veel andere toepassingen hebben inmiddels een geintegreerde chatfunctie (Facebook, Gmail, Hotmail). Toch zie ik hier wel een nut in. Het is makkelijk om snel te communiceren. En als we het vorige ding er even bijpakken, online kantoortoepassingen, onontbeerlijk als er tegelijkertijd aan documenten gewerkt wordt om snel af te kunnen stemmen.

Als vraagbaak, is het ook wel handig, maar als degene die de vragen moet beantwoorden wordt bestookt van alle kanten komt er nog niet echt veel van terecht, dus zoals met alles, moet de organisatie er achter eerst kloppen en zoals met de meeste andere zaken, is het gewoon weer een extra communicatiekanaaltje.

# ding 13

Online kantoortoepassingen zijn, net zoals de meeste web 2.0-toepassingen, best handig. Ik had er al eerder mee gewerkt en snapte er toen de apenballen van. Uiteindelijk werd het me wel duidelijk en het grote voordeel ervan is dat het net zoals alle web 2.0-toepassingen webbased is, waardoor je er met welke computer dan ook, bij kunt. Bovendien is het makkelijker om te zien wie wat heeft aangepast en daar dus automatisch een melding bij krijgt. En dat er geen gedoe ik met updates of verschillende versies is ook best handig. 

Toch vind ik het voordeel maar marginaal tot nu toe. Ook hier zitten gewoon weer menselijke structuren achter (wie krijgt toegang tot wat en waarom). Bovendien is informatie wel makkelijk te hacken en dat kan voor behoorlijk wat problemen zorgen. Ik denk dat het handig is voor de lichtere zaken, zoals to-do-lijsten, voorbereidingen op brainstormsessies etc. Voor de bibliotheek vind ik voorlopig niet echt handig. Dit is misschien handig als je heel veel bibliotheken over een grote afstand hebt, met veel partnerorganisaties werkt, die andere software gebruiken of als je veel mensen buiten de deur hebt, maar dat is ook op te lossen met draadloze netwerken en een beetje afstemming .Dus het enige voordeel tot nu toe is vooral dat het goedkoper is, maar ook een stuk onveiliger. (God, wat heb ik zin om hier een vreselijke foute vergelijking bij te zetten.)

# ding 12: Twitter

Schijnbaar heb ik een Twitteraccount, maar ik gebruik het niet. In de meeste gevallen is Twitter een hoop digitaal gekots door een lading totaal onbeduidende idioten met een volkomen misplaatste geldingsdrang, hoewel dit in veel gevallen best grappig is.

Wat ik wel handig vind, is de Twittersearch. Zeker bij 'brekend' nieuws kun je dan soms net iets eerder nieuwe ontwikkelingen lezen (hoewel je dus meestal wel eerst door het egocentrische gekots van de eerder genoemde onbeduidende idioten moet). Wat dat berteft is het volgen van mensen, die wel wat te melden hebben, zoals journalisten etc. wel handig, maar meestal zijn die Twitteraccounts wel openbaar.

Voor de bibliotheek kan het als extra communicatiekanaal wel handig zijn of om een ludieke actie mee op te zetten.

# ding 11: Wikipedia is baas

Wikipedia vind ik een van de mooiste voorbeelden van sociale technologie. Samen lekker bomen over allerlei belangrijke en triviale onderwerpen. Toch is het ook weer niet zo vrijblijvend en is het lastig voor organisaties om hier goed gebruik van te maken, aangezien wikipedia niet commerciele doeneinden gebruikt mag worden. Terecht ook wel, maar de moderators hebben toch nog wel erg veel macht. Zo heb ik ooit een keer een artikel geschreven naar aanleiding van het nieus dat Wikipedia betrouwbaarder is dan de Brittanica Encyclopedie. Een van de verklaringen hiervoor was dat Wikipedia sneller is aangepast bij fouten. En hoe! Bij het veranderen van een paar wiki's, waar ik uiteraard een hoop onzin bij had gezet, waren de wijzigingen binnen enkele seconden!! al teruggedraaid. Alleen de aangepaste cast bij de wiki over GTST bleef een halve dag staan. Blijkbaar wordt in het controleren van de veranderingen bij wiki's ook de relevantie van de betreffende wiki meegenomen. Wat me opvalt is dat Wikipedia van encyclopedie meer naar kennisplatform is gegaan, getuige de zandbakken, waar wel meer vrijheid is. 

Naast dat de bibliotheek een eigen informatieve wiki kan maken, zie ik met name het nut van de zandbakken in over ontwikkelingen in de bibliotheekbranche en nieuwe ideeen hierover, omdat wikipedia zo wijdverbreid is dat je makkelijk in aanraking met nieuwe ideeen en mensen komt dan kleinere initiatieven hierin.

# ding 10

Social bookmarking. Eigenlijk een beetje het principe van mappen maken in je favorieten, met als voordeel dat je makkelijk meerdere sleutelwoorden kunt toevoegen aan een pagina i.p.v. een pagina in meerdere mappen van je favorieten stoppen. Bovendien niet computerafhankelijk. Dat het sociaal is, is erg geinig, maar kan denk ik ook storend zijn. Niet iedereen heeft dezelfde interpretatie, waardoor er vrij makkelijk ruis en net zo goed wildgroei kan ontstaan in tags. Komt het er dus op neer dat het nut van een tag vooral afhankelijk is van de deskundigheid en/of overeenkomst in gedachtegang van de andere gebruiker.

Toch kan een bibliotheek er erg veel nut aan hebben. Het is een leuk SEO-speeltje om je site makkelijker vindbaar te maken voor andere mensen, vooral als je bepaalde collecties of activiteiten hebt waarvan je kunt verwachten dat misschien niet iedereen dat associeert met een bibliotheek. Moeten ze natuurlijk wel delicious hebben en in je netwerk zitten.

#ding 9

Zoals alle vormen van media, is het containerbegrip web 2.0, uiteraard in te zetten. Zoals ik al eerder heb laten merken, vind ik dat in de basis niks essentieels anders is aan web 2.0 dan andere vormen van media. Een van de eigenschappen van mensen is nu eenmaal dat ze nieuwsgierig zijn naar de wereld om hen heen. De toepassing van web 2.0-zaken is natuurlijk wel anders. De inhoudelijke controle komt meer bij de ontvanger te liggen. Bovendien hebben ze hier meer invloed op dan in oudere media. Om maar even een theorie erbij te halen, de Actor Netwerk Theorie: er zijn meer gediversificeerde actoren en het onderscheid tussen menselijke en technische actoren vervaagt. Niettemin blijft het principe gelden dat wanneer je een (technologische) ontwikkeling wilt doen laten slagen, je ervoor moet zorgen dat alle betrokken actoren dezelfde werking van de ontwikkeling erkennen. Zo kun je heel leuk rss inzetten, maar je publiek moet de waarde er ook van inzien. Zien ze dat niet, dan zijn er gelukkig genoeg manieren om ze wel zo ver te krijgen. En daar ligt de uitdaging.

#ding 8 Online plaatjes bewerken

Jofel, eindelijk een passend lijstje en de verkwikkende tekst van de inspirator bij mijn Bob Ross-project op de muur. De schildering is hier nog in ontwikkeling, want de rivier ontbreekt nog. Absoluut aan te raden wanneer je de muren van je huis weer eens moet schilderen. Waarom zou je weer een saaie witte muur doen als je er ook kitscherig landschap op kunt schilderen? Benodigheden: muur, verf, fohn, aflevering van Bob Ross en een gebrekkig functionerend brein.

Leuk, die bewerkingsprogramma's, maar het voorbeeld van Adobe vind ik minder in het rijtje passen, want daarbij proberen ze je gewoon Photoshop in de maag te splitsen voor veel te veel geld. Niet echt 2.0, me dunkt. Voordeel van deze online programmaatjes ligt vooral in de continue aanpassingen, toevoegingen en verbeteringen die mogelijk zijn omdat het social en webbased is. Daar kunnen dus veel meer mensen tegelijk aan werken en is daardoor minder statisch dan Picture Manager en Photoshop, waarbij je meer afhankelijk bent van de bedrijven voor nieuwe mogelijkheden en updates.

#ding 6 en 7 Flickr

Hieronder staag mijn uitgekozen foto. Deze is van Flickrgebruiker nishan_is_a_live, een nogal pretentieuze naam als je het mij vraagt, maar goed. De foto is gemaakt op de set van de korte film Jef, the movie, een absolute klassieker, die in het canon van de Nederlandse cultuur opgenomen zou moeten worden. Bij het ding over Youtube plaats ik de film wel op dit weblog. Voorlopig doen we het nog maar met de foto's




Wat kan de bibliotheek met online photosharing doen?
Om eerlijk te zijn, zie ik het vooral als externe opslagcapaciteit. Tuurlijk kun je op deze manier een deel van je leden meer betrekken bij je organisatie. Zij kunnen ook foto's publiekelijk beschikbaar stellen van je gebouw of activiteiten. Door dit als organisatie te waarderen, en dat dus te laten merken bij de comments of hun foto's op je website of andere digitale kanalen te zetten, zul je een band met deze gebruikers kunnen kweken. Bovendien scheelt het je zelf het werk van foto's maken.

De toespassingen, gemaakt door derde partijen, zijn wel leuk en aardig en je kunt als organisatie optreden als derde partij en ook een leuke toepassing maken; iets leerzaams bijvoorbeeld en dan nog blijft Flickr niet veel meer dan een enorme database voor je bronmateriaal. Ik ben niet erg onder de indruk van de vlugge blik, die ik op enkele van deze bestaande toepassingen heb geworpen, dus misschien moet ik ze ook wat grondiger bekijken. Maar een trading card ontwerpen kan ook op andere manieren, die gratis zijn en betere resultaten geven. Ik zie het toegvoegde nut van Flickr hier niet zo. De librarian trading cards zijn niet veel meer dan wat onbeholpen uitprintbare profielen. Het enige leuke is dat het allemaal om mensen gaat die in de bibliotheek werken, maar wat betreft het maken van profielen en het delen van je interessen etc., zijn er wel wat betere mogelijkheden te vinden op het internet.