# ding 20

Last.fm gebruik ik niet meer. Ik heb een account (geen betaalde) en vond het een vrij onhandig ding. Je kunt inderdaad veel makkelijker muziek tegenkomen waar je minder snel mee aanraking zou komen. Momenteel ben ik totaal idolaat van Spotify. Het lijkt erop dat de platenmaatschappijen zich hiermee eindelijk hebben verzoend met het bederfelijke internet. Je kunt Spotify koppelen aan andere web 2.0-toepassingen, maar ik laat die grap nog een achterwege. Uiteindelijk zul je er wel niet aan ontkomen dat straks alles aan elkaar gekoppeld wordt en er met een klik op de knop alles van je bekend is, maar voorlopig probeer ik zal die zaken nog gescheiden te houden.

Jeeuj, profielensites. Ik heb het lang tegengehouden, want ik wilde zo weinig mogelijk van mijzelf prijsgeven op internet. Uiteindelijk ben ik toch overstag gegaan en heb een Facebookpagina. Uiteingelijk kun je daarmee beter controleren wat anderen over jou erop zetten dan dat je het niet hebt. Er leuk dat gefacebook. Ik gebruikt het toch vooral voyeuristisch, maar ook om contacten te onderhouden met mensen die in het buitenland zitten. Toch zitten er ook wel nadelen aan. Soms wil je niet (meer) op de hoogte blijven van mensen, en om ze er nou direct te ontvrienden is ook een beetje lullig. Dit is nog wel het minste nadeel. Het is nogal privacygevoelig en Facebook is wel een van de grootste schenders van de privacyregels. Dit legt ook gelijk de grootste zwakte van web 2.0 bloot. Hoewel je meer toegang en controle krijgt tot allerlei informatie, geef je daarvoor in ruil ook deels de controle uit handen over informatie, informatie die je kan beschadigen, die misbruikt kan worden of die je liever niet aan de grote klok wilt hangen, Dat zoiets mis kan gaan hebben genoeg incidenten wel bewezen.

De biliotheek kan een zakelijk profiel aanmaken en hiermee gericht promotie voeren. Ook kunnen ze leden aan zich binden, waardoor je een extra communicatiekanaal hebt. Het is trouwens al wel vaker gebeurd dat niet betrokken personen bij een organisatie een pagina over deze organisatie aan hebben gemaakt. Dit bewijst wel dat organisaties, dus ook bibliotheken, zich bewust moeten zijn van de digitale ontwikkelingen. Ook al zou je het niet willen gebruiken als organisatie, zul je je er toch mee bezig moeten houden, alleen al om te weten wat er over je organisatie op internet wordt gezegd.

# ding 18

Geniaal idee, dat LibraryThing. Wel volkomen stompzinnig dat je bij het aanmelden eerst wat auteurs vanaf de omslag moet invullen, waar slaat dat op! En de zoekmachine is ook volkomen niks en sommige boeken staan er vaker in (over wildgroei gesproken), maar dat ben ik wel gewend van Facebook. Daar heb je soms ook achterlijk veel pagina's over een persoon of onderwerp. Je kunt trouwens ook al een boekenkast aanleggen op Facebook. De discussies en toegevoegde informatie is op LibraryThing wel een stuk beter. Maar goed, hierbij mijn tien boeken, die ik zo snel kon verzinnen. Helaas kon ik het boek van Oscar Wilde niet vinden, namelijk Moderne Sprookjes, dus heb ik maar een vergelijkbaar boek erbij gezet. M'n top drie staat er in ieder geval in.

# ding 17

Zonder Google Maps zou ik reddeloos verloren zijn. Ik heb het richtingsgevoel van een blinde en Google Maps op mijn telefoon heeft me meerdere malen gered. Voor de bibliotheek zie ik vooral nog de mogelijkheid om Google Maps te embedden en het zodoende makkelijker te maken voor bezoekers om het te vinden en een route uit te stippelen. Ook hier zijn wel erg leuke zaken in te verzinnen. Een van de leukste die ik ben tegengekomen is the wilderness downtown, waar Google Maps wordt gecombineerd met film. Dit is door Google gemaakt om te laten zien wat er allemaal met HTML5 te doen is. Het is nogal een intensieve site en alleen goed te gebruiken in Chrome en Opera. Als je Explorer hebt, zou ik er niet eens op klikken, want zoals gewoonlijk is Explorer compleet ruk met deze site.

# ding 16

Vorig jaar heb ik me een iPhone door m'n neus laten boren. En er is precies gebeurd waar ik al bang voor was; ik ben nu zo gewend aan mobiel internet dat ik me geen raad meer zou weten zonder. En daar hou ik niet van. Sommige apps zijn verdomde handig. Zo heb ik enkele nieuwsapps, hoewel ik me soms blij voelde gemaakt met een dooie mus. Zo moe(s)t (ik weet niet of het nog steeds zo is) bij de Volkrantapp gewoon betalen als je meer wilde lezen en dat soort ongein blief ik niet. Ik was vooral gecharmeerd van de audiobooksapp, waar allerlei audioboeken opstaan van boeken waar de rechten van verlopen zijn.

Er zijn ongetwijfeld legio apps te verzinnen voor de bibliotheek. Reserveringsapps, catalogi-apps etc.

# ding 15: Jef de film!!!!!!!!!

Geen idee wat ik hier moet vertellen. Youtube is inmiddels al zo standaard in mijn leven geworden als de mobiele telefoon. Ook hier vind je een hoop onzin op, maar je kunt meestal toch makkelijk vinden wat je zoekt. Voor de bibliotheek is het erg handig om een kanaal te hebben om filmpjes op te zetten. Niet alleen omdat het als externe opslagplaats kan dienen, maar ook omdat je zeker weet dat andere mensen de filmpjes kunnen bekijken zonder allerlei plugins. (Hoewel het met HTML5 makkelijker wordt om zonder externe programma's films op je website te zetten.) En bij deze de korte film Jef (twee delen), over Jef dus. De beste film ooit. En daaronder nog wat schaamteloze (zelf)promotie.

# ding 14: MSN is dood

Volgens mij is MSN al behoorlijk dood. Heel veel andere toepassingen hebben inmiddels een geintegreerde chatfunctie (Facebook, Gmail, Hotmail). Toch zie ik hier wel een nut in. Het is makkelijk om snel te communiceren. En als we het vorige ding er even bijpakken, online kantoortoepassingen, onontbeerlijk als er tegelijkertijd aan documenten gewerkt wordt om snel af te kunnen stemmen.

Als vraagbaak, is het ook wel handig, maar als degene die de vragen moet beantwoorden wordt bestookt van alle kanten komt er nog niet echt veel van terecht, dus zoals met alles, moet de organisatie er achter eerst kloppen en zoals met de meeste andere zaken, is het gewoon weer een extra communicatiekanaaltje.

# ding 13

Online kantoortoepassingen zijn, net zoals de meeste web 2.0-toepassingen, best handig. Ik had er al eerder mee gewerkt en snapte er toen de apenballen van. Uiteindelijk werd het me wel duidelijk en het grote voordeel ervan is dat het net zoals alle web 2.0-toepassingen webbased is, waardoor je er met welke computer dan ook, bij kunt. Bovendien is het makkelijker om te zien wie wat heeft aangepast en daar dus automatisch een melding bij krijgt. En dat er geen gedoe ik met updates of verschillende versies is ook best handig. 

Toch vind ik het voordeel maar marginaal tot nu toe. Ook hier zitten gewoon weer menselijke structuren achter (wie krijgt toegang tot wat en waarom). Bovendien is informatie wel makkelijk te hacken en dat kan voor behoorlijk wat problemen zorgen. Ik denk dat het handig is voor de lichtere zaken, zoals to-do-lijsten, voorbereidingen op brainstormsessies etc. Voor de bibliotheek vind ik voorlopig niet echt handig. Dit is misschien handig als je heel veel bibliotheken over een grote afstand hebt, met veel partnerorganisaties werkt, die andere software gebruiken of als je veel mensen buiten de deur hebt, maar dat is ook op te lossen met draadloze netwerken en een beetje afstemming .Dus het enige voordeel tot nu toe is vooral dat het goedkoper is, maar ook een stuk onveiliger. (God, wat heb ik zin om hier een vreselijke foute vergelijking bij te zetten.)